Reyndar er þetta erindi svo sem ekkert síðra:

Með Finnboga í frelsi ég raula þetta lag
eins og undir Fjósakletti forðum.
Dísa drusla dansar. Það er hennar fag.
Því verður aðeins lýst með þessum orðum.

Jú. Í kvöld ætlar strákurinn bara að fara að lesa ljóð. Eins og hann kunni það eitthvað. Reyndar kann hann alveg að lesa upp ljóð. Spurningin er bara hvort hann kunni e-ð að yrkja. En hann ætlar að lesa upp fallegar myndir í ljóðum fyrir alla sem vilja heyra og hlusta á hann. Í kvöld á Bláa Barnum altso

Það er eitthvað svo stórkostlegt við það að sitja á báti á vatni með veiðistöng í hönd og fylgjast með flotholti sem marar í hálfu kafi. Svo þegar kippir í og hjartað tekur kipp í takt og maður áttar sig á að fiskur er á sem þá hefur sitt dauðastríð og maður hlakkar til að binda endi á líf hans, klappar létt á vasann til að fullvissa sig um að hnífurinn sé á réttum stað og dregur svo línuna smátt og smátt inn. Nógu hægt til að finna hvernig krafturinn fjarar út hjá dauðvona silungi, eða kannski urriða. Þó ekki laxi, ekki í þetta sinn.