Já, alltaf er ég að auka tilgang þessa ömurbloggs. Í kjölfar lestrarmaraþons míns í sumar datt mér í hug að koma á fót svona bókalesblogghrings. Þar sem þeir bloggarar sem áhuga hafa taka þátt í maraþoninu með mér og blogga svo um hverja bók í kjölfarið. Hmmm, það er vert að reyna þetta. Þannig að þann 15. júní verður bloggað um Fávitann eftir Dostojevskíj.

Hver vill taka þátt?

Í sumar ætla ég að gera margt. Ég ætla t.d. að fara tvisvar upp á Esjuna, nokkrum sinnum í veiði, gönguferð um hálendið, í sumarbústað á Ísafjörð, sund á hverjum miðvikudagsmorgni og svo ælta ég að lesa bestu bækur í heimi.

Þess vegna tók ég saman nokkra lista þar sem hinir ýmsustu jöfrar hafa safnað saman bestu bókum heims og valdi efstu bækurnar á hverjum lista. Þær eru:

1. The Idiot, Dostoevskij
1. Watership Down, Richard Adams
1. Ulysses, James Joyce
1. The Great Gatsby, F. Scott Fitzgerald
1. War and Peace, Leo Tolstoy

Svo undarlega vill til að ég hef enga þeirra lesið! En þessar bækur ætla ég að lesa allar fyrir 15. ágúst en það er einmitt eftir sjötíu og fimm daga. Þannig að ég hef fimmtán daga til að lesa hverja bók sem hlýtur að teljast hæfilegt. Best að fara að hefja lesturinn.

Rétt er að auka tilgang þessa ömurlega bloggs. Sá ég á síðu hjá Maack fyrripart sem hann slengdi fram og lék sér ásamt öðrum við að botna. Þykir mér því við hæfi að gera meira úr þessari gömlu og rótgrónu skemmtan sem hagyrðing er. Og mælist því til að aðrir bloggarar skelli fram fyrripörtum á síðum sínum. Hér kemur einn frá mér:

Bloggið mitt er býsna þreytt
bull og tímasóun

Jamm og botnið nú!

Engar fréttir eru góðar fréttir! Á sama hátt eru sumir dagar góðir dagar. Gær var einmitt góður dagur. Líkt og 4. apríl. Hér eftir verða 4. apríl og 30. maí mínir eftirlætis dagar. Fyrir utan 3. september og 15. ágúst.

Gundurinn var að tjá mér að hann yrði ekki í mat í kvöld. Hann sagði mér bara að bjóða einhverri huggulegri stúlku í mat...

jájá... hvaða stúlku? spurði ég

Mig langar að taka bara vídjó í kvöld... ég býst samt við að djammsjúki sambýlismaður minn vilji fara út á lífið, þrátt fyrir veikindin sem hann bæ ðe vei smitaði mig af. Helvídds Gulli... að gera mér þetta...

Einhvernveginn er eins og birt hafi til svo sem gluggatjöldum veraldar minnar hafi verið lyft og dulítilli sólarglætu veitt inn í hana. Tilveran virðist ætla að festa sig sem slík og ná einhverjum tilgangi og fyllast gleði á ný. Hnúturinn sem bundinn var í febrúar virðist nær leystur og steinvalan í skónum farin á brott. Ný veröld, sæt og góð bíður á næsta horni í aðeins 76 skrefa fjarlægð. Þó er enn eitt og annað sem vantar í lífsfyllinguna hjá mér... hvað skyldi það nú vera?

Það tekur 55 mínútur að ferðast á milli háskólans í Amsterdam og háskólans í Utrecht, þ.e. fari maður á hjóli á frá háskólanum í Amsterdam að Amsterdam Centraal lestarstöðinni, svo lest á milli Amsterdam og Utrecht og fari fótgangandi frá Utrecht Centraal lestarstöðinni að háskólanum í Utrecht.

Að þessu komst ég hér.

Vinna aftur. Og hér sit ég og reyni að verða eitthvað úr verki á meðan ég reyni að ákveða hvort ég fari til Amsterdam eða Utrecht. Einhverjar hugmyndir?

Það er svo gaman að vera til. Samt er nú leiðinlegt að vera ekki lengur hjá fólkinu mínu í Barcelona. En ég græt ekki því hún Tóta mín kemur brátt og þá fögnum við áfram. Ég vona bara að hún verði þá búin að losna við hellurnar því hún verður svo gullfiskaleg þegar hún er með þær.

Ég græt ekki dag út af svo mörgu. Meðal annars þessu:

Dear student,

On behalf of the Admission Committee I am pleased to inform you that you
have been admitted to the Universiteit van Amsterdam as a full-time student
in the MA programme in General Linguistics, for the study period
2003-2004.

Já, 77 dagar í sæluna í Amsterdam.

Ó hve létt er mitt skóhljóð.

Í dag framlengdi ég Barcelonalífið og fór í brunch á Terresuna hjá Þrándi og Berglindi og bauð þeim upp á boccadillo con jamón y tomates. Þessu skoluðum við niður með zumo de naranja. Þá sagði ég stundarhátt: Já, ef ekki Tóta og Þorri, þá Þrándur og Berglind!

Ó börnin mín ég elska ykkur svo mikið!

Lona Barce er fjor.... sma kvedja... og Thorri minn og Tóta bidja ad heilsa...

Í gair var gódur dagur. Hann endadi klukkan níu í morgun. Hann var taipur sólarhringur. Reyndar eru flestir dagar sólarhringur. En thessi var eittvhvad orlitid diffrent. En mikid oskop var Primavera velheppnud i gair thratt fyrir rigningu undir lokin. Eg og Thorri og Thorunn donsudum med songkonunni i Belle&Sebastian undir ljufum tonum Sonic youth. Jamm thad var gaman. Nu er hun besta vinkona okkar. Svo donsudum vid i rigningunni og rokkudum med The White Stripes. Jamm thad var lika gaman. Endudum i kokkteilparty med frokkunum sem bua hja okkur og stódum okkur vel vid ad klara allt afengi i husinu. Frakkarnir eru meira ad segja skemmtilegir, serstklega thjodverjinn.

Ammanamm... thessi Barcelonaferd er snilld og henni er ekki lokid

Kvedjur