14.2.03
13.2.03
Jú, ég var að lesa málefnaskrá H-listans áðan. Ég gæti haldið langa tölu um slakt málfar í því riti en læt mér nægja málefnin í bili.
Að megninu til virðist málefnaskrá H-listans samsuða úr eldri málefnaskrám Röskvu og Vöku og reyndar hafa mörg þeirra málefna sem H-listinn ætlar að berjast fyrir þegar verið framkvæmd eða eru í burðarliðnum þessa stundina. Svo eru inn á milli hugmyndir sem eru nokkuð góðar en hins vegar illframkvæmanlegar og svo enn aðrar sem eru hreinlega slæmar og svo nokkrar góðar hugmyndir, nýstárlegar og spennandi.
Í þeim hópi er einkum tillaga H-listafólks um breytt kosningafyrirkomulag. Þar er talað um að koma upp fulltrúakosningum í stað listakosninga. Sú hugmynd er góðra gjalda verð og vert að athuga nánar. Hér læt ég vaða nokkrar athugasemdir:
1.Reyndar var fyrirkomulagið svo á árum áður að framkvæmdar voru fulltrúakosningar til Stúdentaráðs þar sem ákveðinn fjöldi stúdenta kom úr hverri deild. Þegar á hólminn var komið enduðu þó yfirleitt uppi tvær fylkingar; fulltrúar hægri manna og fulltrúar vinstri manna. Vel má vera að „pólitískt landslag“ hafi breyst síðan þá og að frekari grundvöllur sé fyrir óháðum fulltrúakosningum í dag. En þá komum við að öðru máli; drifkrafti tveggja sem deila. Margi hafa gagnrýnt ósamstöðu og samkeppni fylkinganna tveggja og hafa kallað á frekara samstarf í Stúdentaráði. Það er vel ef fylkingarnar tvær geta starfað saman og hingað til hafa þær geta gert það nokkuð vel. En sú staðreynd að um er að ræða tvö öfl sem deila hefur haft í för með sér ákveðinn drifkraft í Stúdentaráði. Fylkingarnar keppast um að standa sig og vinna að heilindum að sínum málefnum sem þau leggja svo í dóm kjósenda, stúdenda við Háskólann, ár hvert. Þannig hefur verið tryggt að mikill kraftur er í ráðinu þó svo að starfsandinn einkennist af samkeppni og stundum deilum.
2. Í kosningum þar sem bæði framboðslistar og einstaklingar bjóða sig fram er hætt við að framboðin gætu yfirkeyrt einstaklingana í krafti fjölda. Þannig þyrfti einstaklingur að eyða miklum krafti, tíma og jafnvel peningum til að koma sér að framfæri og ekki er víst að margir einstaklingar væru tilbúnir til þess. Þannig er hætt við að hugmyndir um einstaklingsframboð til blands við listaframboð falli um sig sjálfar.
3. Með því að kjósa á hverju ári til tveggja ára í senn er tryggt að ákveðin reynsla sé fyrir í ráðinu á hverjum tíma. Þannig er tryggt að hvert starfsár geti hafist af krafti en ekki sé eytt óþarfa tíma í að koma sér inn í starfið í upphafi. Með því að kjósa eingöngu til eins árs, eins og lagt er til af H-lista, yrði skipt út nýju ráði á hverju ári nema að sömu einstaklingar gæfu kost á sér aftur. Það tel ég skref áfturábak.
4. Samkvæmt tillögum H-lista yrði engum stúdent heimilt að eiga samtímis sæti á háskólafundi, háskólaráði og Stúdentaráði. Það finnst mér vafasöm tillaga og sé ég ekki tilganginn með henni. Fulltrúi sem situr bæði háskólafund og Stúdentaráð t.d. hefur mikla þekkingu á háskólasamfélaginu og getur af alvöru beitt sér innan hvorrar samkomu. Það mjög mikilvægt að eiga trausta og trúverðuga fulltrúa stúdenta á þeirri stóru samkomu sem háskólafundur er. Að halda ákveðinni skörun á vettvangi stúdenta við stjórn Háskólans getur varla verið slæmt.
5. „Mælst yrði til þess að fylkingar setji skýrt fram hver er þeirra leiðtogaefni fyrir kosningar.“ Yrðu með þessu einstaklingar í framboði útilokaðir frá leiðtogasæti? Eða væru þeir þá allir leiðtogaefni? Hver er tilgangurinn með að útnefna leiðtogaefni? Væri þá verið að kjósa um formann Stúdentaráðs hverju sinni en ekki málefni? Stúdentaráð er fulltrúasamkoma og það er þeirra að velja sér formann hverju sinni.
Í plaggi H-listans eru núverandi fylkingar gagnrýndar fyrir að draga almenna stjórnmálaflokka inn í starf Stúdentaráðs og að kosningabaráttan í Háskólanum sé kostuð af þeim flokkum. Þessi málflutningur einkennist af vanþekkingu á starfi SHÍ og fylkinganna sem starfa innan þess. Ég get svo sem ekki svarað fyrir Vöku en Röskva er á engan hátt tengt starfi almennra stjórnmálaflokka. Röskva starfrækir sína kosningaskrifstofu í húsnæði sem hún leigir í mánuð ár hvert fyrir kosningar. Sá kostnaður er greiddur með því fé sem Röskvufólk safnar á hverju ári með því að leggja til nokkrar vinnustundir í nafni Röskvu hjá ýmsum fyrirtækjum. Hin miklu tengsl við stjórnmálaflokka sem H-listafólk ýjar að er símaaðstaða í nokkra daga sem Röskva fær hjá ýmsum aðilum en hefur þáttur stjórnmálaflokka í því farið minnkandi ár frá ári.
Vissulega eiga einstaka frambjóðendur rætur í hinum og þessum stjórnmálaflokkum og öðrum félagasamtökum. Er það líka tilviljun að þeir sem koma að félags- og stjórnmálastarfi í þjóðfélaginu vilji gera það líka í háskólanum?
Sjálfur er ég svo sem hlynntur því að úthringingum í stúdenta verð hætt hjá öllum fylkingum. En þær hafa hingað til verið framkvæmdar til að minna fólk á kosningarnar og svara þeim spuringum sem koma upp. Staðreyndin er sú að kosningaþáttaka í Háskólanum hefur verið frekar lítil og eru úthringingar ætlaðar m.a. til að skora á fleiri að mæta á kjörstað.
Það er vissulega ánægjuefni þegar fólk sýnir áhuga á að koma að hagsmunastarfi stúdenta og ber að fanga hverjum nýjum einstaklingi og flokki fólks sem vill gefa sig í það starf. Háskólalistinn er hópur fólks sem vill vinna að ýmsum góðum málefnum en ég er ekki endilega viss um að hann sé það sem hann gefur sig út fyrir að vera: Nýr og betri kostur.
10.2.03
veiveivei
annars langar mig bara að koma því á framfæri að menn sem ulla framan í mig á meðan ég tala eru hálfvitar
meira var það ekki
í bili