13.9.02
12.9.02
11.9.02
10.9.02
Um þetta hef ég tvennt að segja:
1. Að sjálfsögðu átti Solla að leggjast undir feld. Sjálfur var ég sannfærður um að hún myndi koma undan feldinum á sömu skoðun; að fara ekki fram. Það taldi ég ljóst frá upphafi. En Sólrún er þekkt fyrir að taka ákvarðanir á ábyrgan hátt. Mikill þrýstingur var á hana frá nánasta samverkafólki og samherjum í pólitík og í raun stórum hluta Reykvíkinga og var það rétt hjá henni að sýna þeirra áliti í það minnsta þá virðingu að íhuga málið, þrátt fyrir að lítil von væri á afstöðubreytingu af hennar hálfu eftir yfirlýsingarnar í vor.
Hitt er svo annað mál að ósanngjarnt var af þessum sömu aðilum að ýta jafn hart á að hún gengi á bak orða sinna. Slíkt er hugsunarleysi og við getum hrópað húrra fyrir Ingibjörgu Sólrúnu að gera ekki þau mistök, þ.e. sýna hugsunarleysi heldur þvert á móti, leggjast undir feld og taka ákvörðun á ábyrgan hann. Enda sýndi hún að hún er kona orða sinna!
2. Það er ekki einungis Samfylkingin sem þarf að hysja upp um sig buxurnar. Framsóknarflokkurinn þarf nú aldeilis að taka á honum stóra sínum ef Halldór kallinn ætlar að leiða næstu ríkisstjórn með trausti. Ef Samfylkingin og Framsóknarflokkur ætla saman í ríkisstjórn verður annnar flokkurinn eða báðir að bæta við sig fylgi. Þeir mega hins vegar ekki taka fylgi frá hver öðrum. Það veltur því á Framsóknarflokknum, miðjuflokknum, að ná fylgi af Sjálfstæðisflokki og Vinstri Grænum. Það eina sem Samfylkingin þarf að gera er að halda sínu fylgi og fylgja svo Framsóknarflokknum í ríkisstjórn. Snjallt, ekki satt?
Fyrir um tveimur árum hóf Stúdentaráð, undir forystu Röskvu að kanna möguleika á smartkortavæðingu innan háskólans. Sóttist málið seint einkum vegna áhugaleysis hjá stjórnendum Háskólans. Röskva gafst þó ekki upp og hélt málinu vakandi í umræðunni og með átaki tókst að koma í veg fyrir skertan aðgang stúdenta að byggingum Háskólans. Eftir að Vaka tók við stjórnartaumnum í Stúdentaráði á vordögum virðist eitthvað hafa farið úr skorðum því smátt og smátt hefur aðgengi stúdenta að byggingum skólans stórminnkað. Að vísu stóð Vaka fyrir næturopnunum í völdum byggingum fyrir síðustu vorpróf, þar sem stúdentaráðsliðar tóku að sér að vakta byggingarnar yfir hánóttina. Þetta var ágætis hugmynd en skammvinn lausn því ekki er útséð um að stúdentaráðsliðar hafi nennu í að gerast næturverðir í lengri tíma.
Það er augljóst að Stúdentaráð þarf að berjast harkalega fyrir óskertu og auknu aðgengi stúdenta að Háskóla Íslands. Ef Vaka vill sanna að hún sé þess verðug að fara með stjórn í SHÍ verður hún að gera betur. Hingað til hefur hún lítið aðhafst í þessum málum og svo fór sem fór.