HVað er málið? Treystu menn Ingibjörgu Sólrúnu fyrir því að láta ekki að sér kveða á Alþingi? Eða treystu menn henni fyrir því að hætta ekki sem borgarstjóri. Ég veit ekki betur en hún hafi engan hug á því að hætta sem borgarstjóri. Hvaða trausti er hún að bregðast? Ég treysti Sollu fullkomlega sama á kvaða vettvangi það er. Tja, nema kannski í Sjálfstæðisflokknum. En ég treysti nú svo sem engum þar!

Mikið eru framsóknarmenn og vinstrigrænir pirraðir yfir því að Solla ætli fram.

Mikið óskaplega getur verið pirrandi þegar vinstrigrænir verða svona pirraðir.

en þeir eru nú alltaf pirraðir.

Mikið eru hægrimenn fúlir yfir að Solla ætli fram.

Gaman að því!

Jamm - alltaf gaman þegar hægribullurnar verða pirraðar.

Gamangaman!

Færa má rök fyrir því, að sjálfsögðu, að ekki beri að beygja glögg í fleirtölu þar eð um safnheiti sé að ræða líkt og kaffi, vatn, te og vín. Á sama hátt mætti staðhæfa að glögg væri vissulega hvorugkynsorð líkt og framangreind safnheiti. Skal hvárgu andmælt hér enda talsvert til í þeim rökum.

Undirritaður heldur sig engu síður við kvenkynsbeygingu á glögg en hefur þó enn ekki notað það í fleirtölu. Ekki verður þó útilokað að slík notkun komi fyrir hjá honum í framtíðinni.

Já, auðvitað nota ég orðið glögg í kvenkyni og beygi það glöggvar í ef. et.

Sumir nota orðið í hvorugkyni. Þá beygist það eins og bögg, þ.e. glöggs í ef. et.

Það er sum sé hægt að nota orðið í hvoru kyni (hvorugkyni og kvenkyni) og beygist þá svo

hk
glögg
glögg
glöggvi
glöggs
glögg
glögg
glöggum
glöggva

kvk
glögg
glögg
glögg
glöggvar
glöggvar
glöggvar
glöggum
glöggva

Lesendur mega dæma fyrir sig hvor beygingin sé flottari. Ég hefi fyrir löngu gert upp minn hug!

Ætti ekki Guðmundur Arnlaugsson að vera kominn til landsins núna?

Er ég búinn í prófinu?

Hefur mér gengið vel?

Eru jólin næstum komin?

Verður jólaglögg haldin næsta laugardag?

Er lýsingarháttur orðinn áberandi í þessari færslu?

Heimur bloggaranna (an-stofn) er skrýtinn. Nú rembast íbúar í þessum heimi við að finna út hvað megi og hvað megi ekki gera og hugtök eins og „bloggsiðferði“ hafa skotið upp kollinum. Ætli maður, sem íbúi í þessum heimi, megi ekki til með að leggja orð í belg (og biðu (ōn-stofn)).

Getur verið að bloggheimurinn (hér eftir kallaður Bloggland) sé spes heimur sem hafi sín eigin viðmið og reglur? Er um að ræða samsíða veröld sem eingöngu er hægt að nálgast gegnum ákveðin hlið (tölvu og nettengingu). Svona einskonar Narníu, eða Undarland. Og er þá þessi heimur landamæralaus og án nokkurs lífs heldur eingöngu í stafrænu formi? Einkennist þá stjórnarfar Blogglands af stjórnleysi? Er landinu stjórnað af höfuðlausum her sem skipaður er tímabundnum íbúum hverju sinni? Eða má kannski greina smáfursta hér og þar sem njóta stuðning lítilla hópa og geta haft áhrif á um hvað er rætt og hverjir eru fordæmdir hverju sinni? Í þessum heimi fær líka nefnið lénsherra nýja og skýrari merkingu, ekki sat!?

Bloggland er nýtt ríki og ómótað og engin skráð lög eða siðareglur gilda, ennþá. Íbúarnir eru andlitslausir og persónuskertir og slíkt minnkar þörf á gildum eins og hömlum og siðferði. Þess vegna getur bloggsiðferði legið lágt og veröldin verður grimm.

Má þá allt? Get ég kallað Svansson leiðinda rúnkara eða Betu Rokk bullandi belju? Er í lagi að ég ráðist á katrin.is og nefni hana nöfnum eins og Kötu kuntu eða Klobbakötu? Getur verið að Stefán nokkur sé ekki langbesti bloggarinn heldur langljótasti bloggarinn? Þarf ég ekkert að skammast mín í blogglandi. Eru engar sálir í Blogglandi til að meiða? Eru meiðyrði ekki til í Blogglandi því að þar gilda engin lög? Þá hlýtur að vera í lagi að fremja persónumorð. Hér er enginn til að lögsækja mig eða sakfella. Hér er engin réttvísi, og þó hún væri til þá hefði hún engar hendur. Í Blogglandi eru allir ósnertanlegir og allt má og ekkert er bannað. Eða svo hefði maður haldið.

En nýlega hefur annað komið í ljós. Í Blogglandi má nefnilega ekki allt. Sumir Bloggarar hafa stigið yfir hin ósýnilegu siðferðismörk. Og hvernig? Með slúðri! Já, í Blogglandi er slúðrið hið forboðna. Ég má kalla Salvör kjána eða jafnvel rugludall. En má ég birta um hana kjaftasögu? Onei, þá er ég kominn langt út fyrir mörk hins siðlega. Þá hef ég brotið af mér. Vandamálið er bara að það er ekki hægt að koma yfir mig höndum, því í Blogglandi eru engar hendur. Hvað er þá til ráða. Jú, aðrir bloggarar geta kallað mig illum nöfnum og fordæmt mig. En það skiptir litlu, því í Blogglandi hefur slíkt engin áhrif. Það er ekki bannað. Þeir gætu hefnt sín með kjaftasögu á móti. En þá eru þeir bara að stíga í sama drullusvaðið og ég. En eitt gætu fólkið í Blogglandi gert. Það gæri hunsað mig. Hætt að linka á mig og hætt að tala um mig og það versta; hætt að heimsækja mig. Því í Blogglandi er einangrunin aftaka. Tilvist bloggarans er háð heimsóknum, vitneskja annarra um hvern bloggara heldur í honum lífi. Að vera ekki lesinn er að vera ekki til.

Behind Enemy Lines kom á óvart. Gene Hackman í svipaðri rullu og vanalega, nema með óvenju næs yfirbragð í þetta skipti og hinn nefbrotni Owen Wilson er bara fínn. Eða svona alltílæ! Þá er bara að spá hvort Behind Enemy Lines í leikstjórn Mark Griffiths komi jafn mikið á óvart. Það ég efa!

Próf á morgun og því stutt til stefnu. Ég hlakka til í aðra röndina en kvíði fyrir í hina. Þýðir það þá ekki að ég sé bara nokkuð norm svona í heildina? Skildi ég þá hafa orðið fyrir útjöfnun eða örðum áhrifsbreytingum?

En þess stundina er aðalspurningin: Er María fótbrotin?

Mínídiskarnir fljúga út (þess má einmitt geta að fljúga var áður fló í 1.p.et.þt.) og enn verður efnt til samkeppni. 7777. gesturinn mun fá glæsilegan mínídisk. Nú í rauðu (bleiku) plasti. Já, til mikils er að vinna. 7777. gesturinn þarf eingöngu að sýna mynd af síðunni minn með teljariann á 7777 og þá er hinn sami orðinn stoltur (vonandi) eigandi 74 mínútna mínídisks!